Odkrycie zjawiska Ramana

C.V. Raman oraz Krishnana to fizycy, którzy w 1928 roku odkryli, że część promieniowana świetlnego, które ulegnie rozproszeniu Rayleigha, różni się od częstotliwości światła padającego. Odkrycie to dało podstawy do stworzenia techniki, znajdującej zastosowanie w wielu dziedzinach nauki, np.: w medycynie, biochemii, krystalografii lub w kryminalistyce, oraz wszędzie tam gdzie pobranie próbki do badań jest utrudnione.

Zastosowanie spektrometru Ramana

czuły spektrometr ramanaZa swoje odkrycie fizyk C.V. Raman w 1930 roku został nagrodzony nagrodą Nobla. Dzięki jego badaniom mamy dziś możliwość poznawania struktur cząsteczek, takich jak DNA, białka, porfiryny, czy też nanorurki węglowe. Raman dał nam również szansę na zdobycie wiedzy z zakresu procesów, w których uczestniczą te cząsteczki. Możliwości, jakie posiada czuły spektrometr ramana pozwalają na nieinwazyjne badania na żywych tkankach (np.: przy diagnozowaniu zmian nowotworowych), a także pomiarów procesów enzymatycznych, przebiegu fotosyntezy, czy też badań skomplikowanych biopolimerów, w tym karotenów i cząsteczek DNA. Z odkrycia C.V. Ramana korzysta również kryminalistyka podczas bezinwazyjnego badania dowodów lub przy małej ilości materiału badawczego. Spektrometr umożliwia uzyskanie takich analiz, jak: widma Ramana, profile warstwowe, mapy ramanowskie, obrazowanie w świetle Ramana.

Spektrometr Ramana jest urządzeniem rewolucyjnym, który znajduje zastosowanie w różnorodnych dziedzinach naukowych oraz przemysłowych, choćby przy kontroli materiałów produkcyjnych lub analizie złomu. W momencie, kiedy badanie jest utrudnione z powodu dostępu do materiału, czy też próbki konieczne do analizy są niewielkie, czuły spektrometr Ramana stanowi idealne rozwiązanie., które z łatwością przeprowadzi analizę składu pierwiastkowego.